Z życiem w gruzach, ubrany w smutek\r\nWe łzach skąpany, rozbity na kawałki\r\nZagubiony w myślach, szukając odpowiedzi,\r\n„Co ze mną jest nie tak?”\r\nPrzecież otwarte mam serce,\r\nPotrafię „KOCHAĆ”, szanować,\r\nTroszczyć się, dbać…\r\nDlaczego więc życie, doświadcza tak?\r\nZgubiłem się, więc może lepiej będzie\r\nPoddać się.

Z życiem w gruzach, ubrany w smutek\r\nWe łzach skąpany, rozbity na kawałki\r\nZagubiony w myślach, szukając odpowiedzi,\r\n„Co ze mną jest nie tak?”\r\nPrzecież otwarte mam serce,\r\nPotrafię „KOCHAĆ”, szanować,\r\nTroszczyć się, dbać…\r\nDlaczego więc życie, doświadcza tak?\r\nZgubiłem się, więc może lepiej będzie\r\nPoddać się.

OLSEB1976

OLSEB1976

17.02.2017 20:18

Domyślna

Podobne zdjęcia

.
Może kiedyś jakiegoś dnia Zadzwonisz, lub ...
Nie równo rozdał.
Przytakując Ci, czy też przyznając Ci rację,\r\nNawet wtedy gdy wiedziałem że nie masz jej,\r\nPozwalając Ci samej zrozumieć że się mylisz,\r\nPrzepraszając, choć winny nie byłem,\r\nPostępowałem tak nie dlatego że nie mam zdania\r\nA dlatego że każda kłótnia, nieporozumienie\r\nBardziej mnie raniły, niż duma aby\r\nPrzyznać Ci rację, a wiesz dlaczego?\r\nTo proste, ja zwyczajnie Kochałem Cię.