Człowieka, który patrzy w oczy dziecka, uderza przede wszystkim ich niewinność: owa przejmujaca niezdolność do kłamstwa, do zakładania maski czy chęci bycia kimś innym, niż jest

Człowieka, który patrzy w oczy dziecka, uderza przede wszystkim ich niewinność: owa przejmujaca niezdolność do kłamstwa, do zakładania maski czy chęci bycia kimś innym, niż jest

Kasia Nowak

Kasia Nowak

10.09.2018 12:16

Człowiek

Podobne zdjęcia

Są rzeczy, które nosimy w sobie zbyt długo — urazy, rozczarowania, niespełnione oczekiwania. Trzymamy je kurczowo, jakby miały nam coś dać. A one tylko zabierają spokój. Czasem trzeba po prostu odpuścić. Nie dla innych — dla siebie. Przestać analizować, przestać wracać, przestać się obwiniać. Nie wszystko da się naprawić. Nie wszystko musi mieć zakończenie. Ale wszystko można odpuścić. I zrobić miejsce na coś nowego.
„Ale czy nie uważasz, że gdyby wszyscy otaczający nas ludzie byli w porządku, to wtedy nie docenialibyśmy tych, którym na nas szczerze zależy?”
„Dbajmy o osoby, które kochamy, które zawsze są przy nas, kiedy mamy ciężkie chwile. Które dbają o nas i starają się, abyśmy byli szczęśliwi”
Człowiek uczy się życia dopiero wtedy, gdy coś go zaboli. Dopóki wszystko się układa, nie zastanawiamy się nad tym, co ważne. Dopiero gdy coś pęknie, zaczynamy widzieć wyraźniej.