Całe życie żyliśmy jakby na walizkach. Tysiące przejść, niepewności, załamań. Ciągła prowizorka, tymczasowość, byle do jutra. A kiedyś zacznie się prawdziwe życie. No i masz. Przychodzi starość i gdzie to prawdziwe życie?

Całe życie żyliśmy jakby na walizkach. Tysiące przejść, niepewności, załamań. Ciągła prowizorka, tymczasowość, byle do jutra. A kiedyś zacznie się prawdziwe życie. No i masz. Przychodzi starość i gdzie to prawdziwe życie?

Kasia Nowak

Kasia Nowak

13.11.2018 12:00

Życie

Podobne zdjęcia

Zanim osądzisz mnie i moje życie, włóż moje buty, przejdź ścieżki życia, które ja przeszłam, przeżyj moje bóle, smutki i cierpienia. Wytrwaj tyle ile ja wytrwałam, upadnij tam, gdzie ja upadłam i podnieś się tak samo jak ja się podniosłam. Kiedy już napr
„Wiesz, co jest najgorszą rzeczą, jaką ludzie mogą sobie zrobić? Nie rozmawiać. Nie wyjaśniać co nas zabolało. Najgorsze jest zamiatanie pod dywan swoich uczuć i odcinanie się od szczerości. Uciekanie od konfrontacji, oddala od siebie ludzi bardziej niż t
To nie klęska przegrać jedną z ...
Jutro nie jest zagwarantowane nikomu, ani młodemu, ani staremu